Mam już tego dość, dłużej nie wytrzymam
Po wielu próbach, by zrozumieć sens tego, co się stało, pogodzić stę z tym, po wysiłkach uporania" się z silnymi emocjami, przychodzi zmęczenie. Pewnego dnia budzisz się rano i myślisz: „Mam już tego dość, dłużej nie wytrzymam". Ten etap może mieć podwójne znaczenie. Z jednej strony jest sygnałem przeciążenia organizmu i jego wołaniem o pomoc. Z drugiej strony- może być początkiem depresji. Wszystko zależy od tego, czy potrafisz poprosić o pomoc i przyjąć ją. Jeśli apatia utrzymuje się dłużej niż dwa tygodnie albo nasila się, uniemożliwiając normalne funkcjonowanie, warto skorzystać z porady psychologa. Pogodzenie się ze stratą
"No i początek nowego życia. Ból, żal, rozpacz, cierpienie, bezradność powoli się wypaliły - spełniły swoje zadanie i odchodzą. W tunelu rozpaczy zaczynasz dostrzegać maleńkie światełko nadziei. Bolesne doświadczenia nadal tkwią w twoim sercu, ale ból jest do wytrzymania. Na nowo próbujesz uporządkować swoje życie. I choć nigdy nie zapomnisz tego, co się wydarzyło, wiesz, że świat toczy się dalej.
W zależności od tego, kogo lub co straciłaś, jak bardzo było to dla ciebie ważne, żałoba może trwać od kilku dni do nawet kilku lat. Jedno jest pewne, jeśli przeżyłaś rozstanie bez pożegnania, żałoba będzie powracać do ciebie jeszcze wielokrotnie, ażal po stracie tak naprawdę może się nigdy nie skończyć...

digg it
del.icio.us